Cukiernica, Jan Maciej Schwartz / Warszawa ok. 1820 r.

Wyjątkowa, kolekcjonerska cukiernica wykonana w wybitnej, warszawskiej pracowni złotniczej Jana Macieja Schwartza (1772-1828) około 1820 roku ze srebra próby 12 łut. Cukiernica w formie prostopadłościennej szkatułki o silnie ściętych narożach ustawiona na nóżkach w formie lwich łap. Na froncie dekoracyjna plakieta z wyobrażeniem baśniowego smoka, górny fryz z motywem kwiatowym. Wieko wysklepione z plakietą przedstawiającą Putta bawiące się z delfinami. Ponadczasowo elegancka, utrzymana w stylu klasycystycznym forma z najlepszego okresu złotnictwa warszawskiego ! Na spodzie w polu prostokątnym o zaoblonych narożach widoczne nazwisko pisane kursywą Schwartz oraz warszawska cecha srebra 12. Srebro grubościenne, ciężkie, waga 695 gram, szerokość 12 x 15 cm, wysokość 8,5 cm. Stan zachowania doskonały, celowo zachowana naturalna patyna czasu.

Jan Maciej Schwartz (Szwartz) (1772-1828) - złotnik przybyły do Warszawy prawdopodobnie z Gdańska w ostatniej dekadzie XVIII wieku. Wyroby swoje wystawiał na wystawach przemysłu krajowego. W 1817 roku zostaje podstarszym cechu. Wiadomo, że w pracowni Schwartza w 1827 roku sztukę majsterską wykonał Karol Filip Malcz. Srebra Schwartza wyróżniają się doskonałością techniczną, mają doskonałe proporcje, przy prostej, lecz wystudiowanej formie oraz oszczędnej dekoracji złożonej najczęściej z motywów typowych dla późnego klasycyzmu.