Malcz / Warszawa, srebro 12 łut ok. 1840 roku

Kolekcjonerska, absolutnie niespotykana podwójna solnica z warszawskiej pracowni złotniczej Karola Filipa Malcza wykonana ze srebra próby 12 łut około 1840 roku. Wsparta na czterech kulach, czara dwudzielna obwiedziona palmetowym fryzem. Uchwyt w kształcie dwóch łabędzich szyii, boki dekorowane grawerowanymi ornamentami. Wnętrze oryginalnie grubo złocone. Na spodzie widoczna cecha probiercza dla sreber próby 12 łut, nazwisko złotnika Malcz w Warszawie wraz ze znakiem warsztatowym w formie kotwicy. Solnica jest duża, widoczna ; szerokość 10 x 6,5 cm, waga 90 gram. Ogólny stan zachowania absolutnie doskonały, celowo zachowana naturalna patyna czasu.

MALCZ KAROL FILIP (ur. 1797 r. w Warszawie - zm. 1867 r. w Ozorkowie. Złotnik związany więzami rodzinnymi z warszawskim środowiskiem złotników. W latach 1818-27 praktykował w warsztatach we Francji, Włoszech, Anglii, Holandii, Niemczech, Austrii i na Węgrzech. Po powrocie do Warszawy wykonał sztukę majsterską i otworzył własną pracownię i sklep. Wyrabiał srebrne tace, patery, cukiernice, solniczki i inne naczynia stołowe, imbryki do herbaty, dzbanuszki, lichtarze, kandelabry, sztućce itp. Zarówno formy jak i wzory do rycia i cyzelowania projektował sam, najczęściej w stylu późno klasycystycznym. Był jednym z najwybitniejszych złotników w Polsce w XIX w. Srebra Malcza odznaczają się pięknymi kształtami i bogatą, precyzyjną w rysunku ornamentyką. W 1864 r. przekazał firmę skoligaconemu rodzinnie złotnikowi Augustowi Teodorowi Wernerowi. Kolekcje wyrobów Malcza posiadają wszystkie większe muzea w Polsce, najbardziej ceniony złotnik warszawski wśród kolekcjonerów.