Kantor Tadeusz, "L'oeil de la providence" 1971 rok

Ambalaże wzbudzały wielkie zainteresowanie na całym świecie. Choć sam artysta umieścił je w kategorii OBRAZ, nie były one obrazami. W początkowej fazie był to przedmiot ( głównie Parasol) przymocowany do płótna. Następnie przybrał formę owijania bohaterów wydarzeń w papier.

W przypadku ambalaży idei - papierowe torby zawierały abstrakcyjne hasła nawiązujące do pojęć z zakresu historii sztuki.

W 1971 roku Tadeusz Kantor zaprezentował w Galerii Foksal w Warszawie wystawę zatytułowaną „Ambalaże konceptualne”, która stanowiła kontynuację jego wcześniejszych eksperymentów z formą i materiałem. Wystawa ta wpisywała się w nurt konceptualizmu i była jednym z trzech ważnych wydarzeń artystycznych Kantora w tym roku, obok „Multipartu” i „Cambriolage”

W „Ambalażach konceptualnych” Kantor rozwijał ideę „ambalażu” (z francuskiego emballage – opakowanie), którą eksplorował od lat 60. XX wieku. W ramach tej koncepcji artysta tworzył obiekty poprzez owijanie, pakowanie lub zasłanianie przedmiotów codziennego użytku, nadając im nowe znaczenia i konteksty. W wersji konceptualnej ambalażu, Kantor poszedł krok dalej, skupiając się na procesie twórczym i idei stojącej za dziełem, a nie tylko na jego fizycznej formie.

Francuskie napisy takie jak Le talon d’Achille (Pięta Achillesa) czy L’oeil de la Providence (Oko Opatrzności), które widnieją na pracach z tej wystawy, były częścią świadomej strategii artystycznej Kantora.